Nooit te oud om te schrijven (en te lezen)

The eleventh hour (in het Nederlands vertaald als De levensavond) is een bundel van twee korte en drie langere verhalen van de gevierde Indische auteur, Salman Rushdie. Het is zijn eerste werk nadat hij in 2022 bij een aanslag op zijn leven het zicht in één oog verloor. Een verwijzing naar de titel vinden we in het eerste verhaal - "If old age was thought of as an evening, ending in midnight oblivion, they were well into the eleventh hour." Ouder worden en ouderdom is inderdaad een rode draad door de bundel, maar zoals het citaat ook aangeeft, bij Rushdie is dat geen reden tot verdriet. In de verhalen werpen mannen op leeftijd een half ironisch, half nostalgische blik op hun leven en dat van de mensen rondom hen. In "In the South" blijven twee tachtigjarige Indische vrienden zelfs na de dood van één van hen met elkaar bekvechten; in "Late" ontwikkelt zich een vriendschap tussen de geest van een Oxford don en een Indische student, die de professor helpt om posthuum wraak te nemen; en in "The Musician of Karachi" wint een onverzettelijke pianiste het van de arrogantie van de superrijken in India. De verhalen zijn onderhoudend en ontroerend, wijs en grappig. Rushdie toont zich andermaal een meesterverteller, die de lezer moeiteloos meeneemt in zijn magisch-realistische verbeelding.