Bieke Vanbeselaere
1997. Op het kerstfeest bij onze grootouders in Ieper hoorde ik bij de feestdis dat mijn nichtjes leerden lezen op school. Ze zaten met hun zes jaar een jaar hoger dan ik: in het eerste leerjaar. Wat was ik jaloers! De treinrit uit West-Vlaanderen naar huis duurde destijds 2,5 uur. Toen leerde ik mijn eerste letters en woorden lezen, aan de hand van een kalender die mijn papa cadeau had kregen. Wekelijkse bibbezoeken, lezen in bed, bad en sauna, al kokend na een werkdag (en daarna tijdens de maaltijd) en al wachtend op mijn gezelschap op restaurant zijn sindsdien vaste kost.
Ik herlees zelden, behalve non-fictie. Pause, Rest, Be van Olivia F. Raheem nam ik al vaak opnieuw vast.
Met veel van mijn collega's, vrienden en familieleden.
Recent was dat 'The art of letting go' van Gozde Eyce.
Ik snuister in de rekken van de bibliotheek of kies er een boek van de thematafels, ga in op leestips van vrienden en collega's, snuister tussen de leestips op Leuven leest, lees af en toe de Boekenbijlage van de krant of de Flow, ik zoek info of inspiratie over een onderwerp of voor recepten, ...
Verschillende boeken tegelijkertijd
In bed
fantaseren
Stop ik
leven (ezelsoren, aantekeningen, ...)
Bieke Vanbeselaere
Boeken openen werelden