Menu

Verlangens, illusies en videotape

Leestip van Sandra Roobaert lezer, blogger, dichter

Verlangens, illusies en videotape

Aanbevolen voor: 
Nora Eldridge is kwaad, razend eigenlijk. ‘Krijg allemaal de tering’, slingert ze de lezer al op de eerste pagina van ‘De vrouw van hierboven’ in het gezicht. Het wordt snel duidelijk wat er aan de hand is, en ook weer niet. Nora komt met haar 37 jaar zachtjes in de buurt van midlife en beseft dat ‘dit het is’: ze is een degelijke lerares op een basisschool in een voorstad van Boston, een betrouwbare dochter die haar moeder langzaam heeft zien sterven, ze is single en kinderloos. ‘De vrouw van hierboven’, zoals ze zichzelf noemt: je weet dat ze er is, maar verder laat ze je koud. In haar hoofd is ze beeldend kunstenares, maar ze heeft telkens weer keuzes gemaakt waardoor die droom werd opgeborgen. Met als resultaat dat ze het gevoel heeft in een alsof-wereld te leven en daarover een diepe wrok koestert die ze verbergt achter een masker van fatsoen.

Alles verandert wanneer er een nieuwe jongen bij haar in de klas komt: Reza is 8 en enig kind van een stel expats, een Italiaanse installatiekunstenares en een Libanese academicus. Op korte tijd valt Nora als een blok voor het gezin: eerst voor het innemende jongetje, dan voor zijn moeder Sirena die Nora impulsief uitnodigt om samen met haar een atelierruimte te huren in een verlaten fabriekspand, en later ook voor zijn vader Skandar met wie ze gesprekken voert over zijn werk als historicus. Voor Nora is het tegelijk alsof ze in een warm familiebad wordt gedompeld, een enorme lading zuurstof krijgt en alles weer mogelijk is. Ze stort zich met hernieuwde energie op haar kunst, kortom, ze lééft weer. Toch is vanaf het begin duidelijk dat alles helemaal fout zal lopen, er hangt een voortdurende dreiging, al ontvouwt de inhoud daarvan zich langzaam.

‘De vrouw van hierboven’ is zo’n boek waarin allerlei luikjes opengaan naar kleine denkwerelden, zonder dat het allemaal te nadrukkelijk filosofisch wordt. Over de impact van afkomst en geschiedenis op een mensenleven, het feit dat we meestal onze eigen beleving voor werkelijkheid aannemen terwijl een ander over dezelfde gebeurtenissen een radicaal andere beleving kan hebben. Over de vraag waar de grens ligt tussen de kunstenaar en de amateur. Over obsessie en overinvestering in de liefde.

Nora wordt voor elk van de leden van het gezin een beetje onmisbaar: een surrogaat-moeder voor het kind, een vertrouwelinge en assistente voor de moeder/kunstenares, een klankbord voor de vader/academicus. Uiteindelijk wordt ze op pijnlijke wijze het slachtoffer van hun zelfingenomenheid en van haar eigen overspannen verlangens.

‘De vrouw van hierboven’ is ondanks het specifieke verhaal en de expliciet vrouwelijke invalshoek een universeel boek waarin iedereen wel iets van zichzelf kan herkennen: de worsteling om authentiek te kunnen zijn, het verlangen om door anderen gezien te worden, lang gekoesterde dromen die soms moeten worden opgeborgen, teleurstellingen in relaties, het contact met ouder wordende ouders, … Niet allemaal zo vrolijk, maar Claire Messud brengt het met veel mededogen en in een stijl die de ene keer beeldend en dan weer reflectief is. Ze sleurt je heel snel in het verhaal en laat dan niet meer los, zodat je wel moét doorlezen.





 
Suggesties: 
Als dit boek verfilmd wordt, dan mag … de hoofdrol spelen
Cate Blanchett
 
Leestip van Sandra Roobaert lezer, blogger, dichter
Deel deze tip:

Reactie toevoegen

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • E-mail- en internetadressen worden automatisch aanklikbaar.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
Image CAPTCHA
Type de code over in bovenstaand veld.

Reacties